art statement


Oskar Chmioła (OCh)
ur. 9 marca 1987 r. w Lublinie (od 2014 r. mieszka i pracuje w Szczecinie)
Artysta wizualny, konceptualista, działacz społeczny, animator, projektant, terapeuta, nauczyciel.
.

Skupia się w swojej twórczości na ukazywaniu performatywności,
czyli permanentnego procesu samoistnej aktualizacji ludzkiego status quo,
który uniezależnia społeczeństwo od ucisków iluzji i narzucanych porządków.

„Człowiek się dzieje i nigdy nie jest skończony”
OChSM

Zależnie od kontekstu, Oskar Chmioła tworzy w takiej dziedzinie sztuki, która najlepiej pozwala mu ukazać ludzką wolność , nieskończoność i niezależność. Egzemplifikacje tych wartości przywołuje najczęściej poprzez performansy, akcje, koncepcje, wypowiedzi i dokumenty. Nigdy nie wykonuje dwóch takich samych aktów twórczych, gdyż uważa je za wiecznie niedokończone. Każdy jego performance, koncept, tekst, film, czy obraz ma inną treść i przebieg ale zawsze jest wyrazem nieskończoności. Traktuje swoją twórczość czysto procesualnie, co wynika z samej natury performatywności. Unika powtarzania sposobów realizacji i tworzenia czegoś podobnego do tego, co już widział, ponieważ ostatecznie celem jego sztuki jest tworzenie a nie odtwarzanie. W zależności od podejmowanego kontekstu problemowego, czasoprzestrzennego, czy mentalnego, dokonuje metapojęciowego procesu twórczego, w którym treść i forma stanowią jedność i są tylko punktem wyjścia do czegoś jeszcze. Nie dąży w sztuce do tworzenia dzieł sztuki. Uważa, że rynek sztuki, podobnie jak cała kultura masowa jest tylko grą pozorów, praktyką marzycieli. Interesuje go autentyczny kontakt z rzeczywistością, doświadczanie wolności, które identyfikuje ze swobodą do bycia kimś zwyczajnym, prostym, innym, dziwnym, słabym, łagodnym, niedoskonałym, błądzącym, poszukującym, zmiennym, niezależnym, niemodnym itd. Uważa, że sztuka jest strażniczką ludzkiego ducha w czasach botów, fake newsów, trolli, symulacji, jałowości, czy papierowych doświadczeń będących skutkiem zlasowania wyśrubowanymi normami i sztucznie nabrzmiałymi potrzebami.


Dokumentacja performansu zat. „Dekonstrukcja Bazyliki Mariackiej w Gdańsku”,
27 filarów co 2,8 metra = 78 metrów wysokości wieży – (foto i wykon: O Ch)

O.Ch to autor licznych wystąpień artystycznych, akcji i wystaw. Twórca i propagator koncepcji artystycznych: „Turystyka performerska”, „CzasoPrzestrzeń Performance”, „Perfoterapia”, „Prefonemy”, „Swobodna aktywność”, „Komunikacja performerska”, „Psychoperformance”, „Kino Performatywne”. Tworzy w różnych obszarach sztuki, najczęściej łącząc je ze sobą w działaniach z gatunku performance art, który uważa za najbogatsze medium artystyczne. Aktualnie pracuje nad drugim filmem opartym o założenia ideowe nakreślone przez niego w „Manifeście kina performatywnego”.

Zajmuje się również udostępnianiem kultury wysokiej poprzez działania społeczne i artterapeutyczne- od czterech lat prowadzi warsztaty i wystąpienia dla dzieci, młodzieży i rodziców  na terenie Szczecina („Turystyka artystyczna”, „Hipertekst”, „Wyspy”), jest członkiem zarządu stowarzyszenia działającego na rzecz osób z autyzmem i współzałożycielem dwóch spółdzielni socjalnych. Jego artykuł zat. „Co to jest performance?” został opublikowany w Gazecie Polskiej. Współpracował z Wydziałem Kultury Miasta Stołecznego Warszawy dzielnicy Wawer- otrzymał dostęp do przestrzeni na realizację rocznego projektu „Przestrzeń Performance” w Wawerskiej Strefie Kultury. Kurator wystaw (m.in. Przestrzeń sensoryczna), reżyser akcji (np. Przy drzwiach zamkniętych).

Na co dzień pracuje z dziećmi w Integracyjnym Punkcie Przedszkolnym „Dzwoneczek”, gdzie prowadzi terapeutyczne „Zajęcia z kreatywności”. Stosuje interakcję performance jako jedną z metod terapii. Projektuje pomoce edukacyjne służące do komunikacji alternatywnej AAC.

Studiował na ASP w Warszawie, gdzie uzyskał dyplom I stopnia ze Sztuki i Techniki Operatorskiej na Wydziale Sztuki Nowych Mediów, na Uniwersytecie Szczecińskim, w Wyższej Szkole Humanistycznej oraz w Wyższej Szkole Zarządzania i Przedsiębiorczości gdzie odebrał wykształcenie w zakresie terapii i edukacji (Magister Pedagogiki i Terapeuta osób z autystycznego spektrum autyzmu).

Nagrodzony stypendiami:
2020 r. – stypendium dla osób zajmujących się twórczością artystyczną
i upowszechnianiem kultury Gminy Miasta Sopot,
2019 r. – stypendium kulturalne Miasta Gdańska,
2017 r. – stypendium artystyczne Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego.

*
Performance podobnie jak człowiek jest paradygmatem nieskończonym. Nieustannie przekracza swoje właściwości, nie pozwalając się ostatecznie nazwać. Jego istotą jest„ruch” rozumiany zarówno fizycznie jak i metafizycznie. Ponadto każdy performance jak każdy człowiek jest inny nawet jeśli wykonany tak samo. OCh jest przeciwnikiem rozumienia słowa performance jako ciągłe dążenie do ulepszania, gdyż należy performance rozumieć jako ciągłe dążenie ale raczej do przekraczania, co niekoniecznie musi się odnosić do profesjonalizacji, doskonalenia czy podnoszenia standardów- to po prostu ruch, zmiana, re-definiowanie, aktualizacja status quo. Przyroda jest w ruchu dzięki swej różnorodności, a różnorodność wynika z pęknięć i braków, pozytywnej niedoskonałości. Człowiek ma prawo być słaby, zmienny, niedoskonały, więcej – jest to jego powołanie. Niedoskonałość stanowi warunek wyjątkowości i wolności człowieka, bo człowiek się dzieje, jest żywym, performującym potencjałem o nieskończonych możliwościach. Nie cel lecz proces tego performowania jest jego największą wartością. Wszelkie więc ludzkie wytwory są tylko namiastką samej ludzkiej twórczości.
O Ch tworzy dzieła, które są efektem jego twórczości performerskiej.