Oskar Chmioła / Zrealizowane / 2010-04-10

Magnetyczna synchronia

Name: Magnetyczna synchronia
Start: 2010-04-10
Location: ul. Spokojna 15, Warszawa

Magnetyczna synchronia połączyła ruch aktorki Adrianny Janowskiej z układaniem fragmentów Elektry Sofoklesa i Eurypidesa w przestrzenny labirynt. Działanie przedstawiono w relacji z Luk-Artów 10 kwietnia 2010 roku w Warszawie. Osoba układająca tekst zbierała odczytane kartki i dokładała je do dalszych korytarzy; aktorka odpowiadała głosem i ruchem.

Materiał w źródle powiązanym z: Magnetyczna synchronia — Dokumentacja, autorstwo i podpisy źródłowe

Metryka i klasyfikacja

Data / okres: 2010-04-10
Miejsce: ul. Spokojna 15, Warszawa
Rola i współtwórcy: Adrianna Janowska — aktorka; autor/narrator — funkcja opisana bez imienia w tej części relacji; zapis w archiwum Oskara Chmioły
Gatunek: performance tekstowy; działanie z aktorką; instalacja z tekstu
Rodzaj zdarzenia: działanie w kręgu Grupy Wyspa
Kierunek / perspektywa: sztuka procesu; praktyka uczestnictwa
Ruch / środowisko: Grupa Artystyczna Wyspa — środowisko działania, nie historyczny styl
Nurt problemowy (interpretacja): Wypowiedź jako działanie; Instrukcja, partytura i reguły działania; Performance i obraz ruchomy
Styl / sposób realizacji: otwarty, sytuacyjny, intermedialny

Klasyfikacja jest opracowaniem redakcyjnym. Kategorie porównawcze nie oznaczają przynależności do ruchu ani zadeklarowanej inspiracji.

Opis realizacji i zapis autorski

Zachowany zapis: PERFORMANCE LUK-ARTY

Pełny dokument w archiwum · Adres źródłowy

PERFORMANCE- MAGNETYCZNA SYNCHRONIA

Dekompozycja tekstu dramatycznego Elektra ( zarówno Sofoklesa, jak i Eurypidesa) pozwoliła dwójce artystów dotknąć tajemnicy synchronizacji intencji dramatopisarza z intencjami aktora, który jego dramat ożywia. W performance tym autor, narrator układał wydarte z kontekstu wersy dramatu, zapisane na małych kartkach, w coś na kształt labiryntu. Ożywiająca cały utwór aktorka ( Adrianna Janowska ) wcielała się w wielowymiarowość narratora utkwioną w bohaterach jego dzieła. Wyrażone to zostało poprzez podróż, jaką aktorka pokonywała przez labirynt, który z kolei pisarz na bierząco tworzył ze słów, które aktorka odczytawszy intonując i wcielając się w nie, wyrzucała z a siebie. Teksty te autor zbierał i dokładał na końcu kolejnych korytarzy, którymi błądziła artystka. Oboje starali się usłyszeć siebie, autor dawał znaki, kładąc teksty w intuitywnym porządku natchnionym chęcią spotkania, kogoś, kto rozumiejąc jego tekst zrozumiałbym jego samego, natomiast aktorka szukając wyjścia z każdym krokiem osiągała tą jedność, wchodząc w "pomiędzy" słów i tam oswajając się z pełnią przeżycia dramatycznego. W ten sposób ostatecznie doszło do spotkania dramatopisarza i aktorki i ich zjednoczenia w tańcu twórczym.

Slajdy z filmu dokumentującego ten performance:

Odczytanie projektu

Tekst dramatyczny staje się jednocześnie wypowiedzią i materiałem zmienianej w czasie trasy. Aktorka nie odczytuje gotowego układu: jej działanie wpływa na to, z czego zostanie zbudowana dalsza droga. W relacji autor i wykonawczyni poszukują porozumienia poprzez to sprzężenie. Karta zachowuje jednak ostrożność atrybucji: imię Adrianny Janowskiej jest podane wprost, natomiast narrator jest opisany funkcją, bez powtórzenia nazwiska. Umieszczenie zapisu w archiwum Chmioły pozwala powiązać pracę z jego praktyką, lecz nie zastępuje pełnego wykazu realizatorów. Trzynaście obrazów źródło nazywa slajdami z filmu; są to zachowane stopklatki, a nie nowo wygenerowana dokumentacja.

Prezentacja i dokumentacja kolekcjonerska

Materiały tej realizacji mogą być punktem wyjścia do rozmowy o ekspozycji archiwalnej, licencji prezentacyjnej lub zakupie uzgodnionej edycji dokumentacji. Dobór egzemplarzy, prawa fotografów i współtwórców oraz sposób pokazania wymagają indywidualnego ustalenia. Archiwum nie deklaruje istniejącego nakładu, certyfikatu ani tokenu.

Parametry i materiały

Materiały: Kartki z wersami Elektry; układ labiryntu przekształcany w czasie.
Teksty odniesienia: Sofokles i Eurypides — wskazani w źródle.
Obraz: 13 zachowanych slajdów z filmu według opisu autora; pełne nagranie nie jest podłączone w tej części wpisu.
Metryka otwarta: Czas trwania, autor zdjęć/montażu i pełne oznaczenie narratora.