Oskar Chmioła / Zrealizowane / 2010-02-17
Miś
Miś był drobną interwencją z pluszową zabawką umieszczoną 17 lutego 2010 roku o godzinie 14 na parapecie przy portierni przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie. Archiwum Wyspy łączy zaproszenie do spotkania z przedmiotem z późniejszą, literacką relacją z reakcji przechodzących osób. Zachowano fotografię towarzyszącą wpisowi.

Metryka i klasyfikacja
- Data / okres
- 2010-02-17
- Miejsce
- ul. Spokojna 15, Warszawa
- Rola i współtwórcy
- Oskar Chmioła — zapis autorski w archiwum Wyspy; szczegółowy podział ról niepodany
- Gatunek
- interwencja z obiektem; performance konceptualny
- Rodzaj zdarzenia
- działanie w kręgu Grupy Wyspa
- Kierunek / perspektywa
- sztuka procesu; praktyka uczestnictwa
- Ruch / środowisko
- Grupa Artystyczna Wyspa — środowisko działania, nie historyczny styl
- Nurt problemowy (interpretacja)
- Obiekt, gest i przekształcanie przestrzeni; Ciało, percepcja i doświadczenie; Uczestnictwo i współtworzenie
- Styl / sposób realizacji
- otwarty, sytuacyjny, intermedialny
Klasyfikacja jest opracowaniem redakcyjnym. Kategorie porównawcze nie oznaczają przynależności do ruchu ani zadeklarowanej inspiracji.
Opis realizacji i zapis autorski
Zachowany zapis: PERFORMANCE- MIŚ
Pełny dokument w archiwum · Adres źródłowy

Co się wydarzyło? Pytałem misia. Opowiedział, że pewna dziewczyna go pogłaskała, że później spytana przez kolegę o misia słowami- „co to?”, skojarzyła go ze swoim „kochanym” pieskiem. Później jeszcze jakiś pan chciał misia zabrać, ale nie mógł bo byli tam inni ludzie. Miś mówił też, że ludzie się uśmiechali na jego widok, albo szli obojętnie, ale, że wywoływał pozytywne odczucia. Twierdził, że przyciągał ludzi, tak że oni np. zatrzymywali się obok niego, żeby dokonać jakichś czynności i np. jeden z nauczycieli dwóm studentkom dawał obok niego wpisy do indeksu. Co się miało wydarzyć, wydarzyło się.
Odczytanie projektu
Przedmiot nie musi poruszać się sam, aby organizować sytuację. Zabawka przemieszcza uwagę ku skojarzeniom, wspomnieniom i drobnym czynnościom wykonywanym w jej pobliżu. Autor opowiada o głaskaniu, uśmiechach, obojętności i rozmowie poprzez personifikację misia. Ten zabieg literacki należy zachować jako część pracy, odróżniając go od protokołu obserwacji czy pomiaru emocji. Perspektywa readymade’u pozwala rozważyć zmianę funkcji zwykłej rzeczy przez jej wybór i usytuowanie. W porównaniu z obiektami relacyjnymi Lygii Clark znaczące jest pytanie o rolę przedmiotu jako pośrednika kontaktu, bez przypisywania tej akcji zastosowania terapeutycznego.
Prezentacja i dokumentacja kolekcjonerska
Materiały tej realizacji mogą być punktem wyjścia do rozmowy o ekspozycji archiwalnej, licencji prezentacyjnej lub zakupie uzgodnionej edycji dokumentacji. Dobór egzemplarzy, prawa fotografów i współtwórców oraz sposób pokazania wymagają indywidualnego ustalenia. Archiwum nie deklaruje istniejącego nakładu, certyfikatu ani tokenu.
Parametry i materiały
- Obiekt
- Pluszowy miś; rozmiar i producent niepodane.
- Usytuowanie
- Parapet przy portierni, Spokojna 15.
- Czas
- Początek wskazany na godz. 14; długość ekspozycji niepodana.
- Dokumentacja
- Jedna fotografia i autorska relacja narracyjna.
Obrazy, pliki i dokumentacja
Obrazy pochodzą z powiązanych zapisów. Ich daty, wersje realizacji i autorstwo należy czytać razem z podpisami oraz pełnym dokumentem.
Odsyłacze zachowane w dokumentach
Cykl, wykonania i powiązane działania
Pełny zapis źródłowy w dziewięciu językach
Przekłady zachowują treść dokumentu archiwalnego. Nowe opracowanie katalogowe powyżej jest obecnie dostępne po polsku.
Konteksty historii sztuki i humanistyki
Propozycje lektury i porównań, z rozróżnieniem udokumentowanych odniesień.
Obiekt, gest i przekształcanie przestrzeni
Marcel Duchamp, Kurt Schwitters, Mirosław Bałka
Ciało, percepcja i doświadczenie
Lygia Clark, Maurice Merleau-Ponty
Uczestnictwo i współtworzenie
Roman Ondák, Lygia Clark
Opracowanie redakcyjne: 16.09.2026. Wersja polska; niezależna recenzja i przekłady nowych opisów pozostają w przygotowaniu.