Au(c)tor — zakres redakcji

Tekst opracowano 15 września 2026 r. na podstawie wersji źródłowej i zawartych w niej uwag. Zachowany oryginał pozostaje dostępny w archiwum.

1. Au(c)tor: autor, sprawca, podróżnik

   Przeniesiono wyjaśnienie tytułu na początek; ujednolicono projekt/bohatera; połączono powtarzane deklaracje. Autorytet pozostaje pytaniem, nie samopotwierdzającą się oceną autora. Skorygowano uszkodzony adres manifestu, zachowując wartość źródłową.

2. Metoda: działanie, autoportret i opowieść

   Połączono powtarzane definicje Psychoperformansu, autoportretu i wielomedialności. Rozdzielono intermedia/transmedia oraz intencję artystyczną od twierdzeń terapeutycznych. Zachowano filmowe środki, warsztat i konteksty.

3. Formy i obiekty cyklu

   Zachowano wszystkie 24 pozycje, sceny i rodzaje obiektów. Wyjaśniono wymianę usług na ludzkie zasoby; oddzielono metaforykę dźwięku i wizji od twierdzeń klinicznych; połączono dwa identyczne odsyłacze pobierania bez utraty celu linku.

4. Indywiduacja i konstruowanie własnej opowieści

   Zebrano wszystkie powroty do Junga i psychologii. Zachowano odrębnych badaczy i pojęcia; usunięto powielone streszczenia oraz nieudokumentowane gwarancje terapii. Rozdzielono figury autorskie od archetypów i historyczny model płci od twierdzeń uniwersalnych.

5. Podróż, rytuał i tożsamość w kulturze

   Zebrano antropologię w odrębnym rozdziale; rozróżniono Campbella, van Gennepa, Turnera oraz dwa wątki Lévi-Straussa. Zachowano kulturowe, literackie i narracyjne konteksty. Doprecyzowano ambiwalencję Odyseusza oraz różnicę performans/performatywność.

6. Obrazy, znaki i otwarta interpretacja

   Usunięto chaos powracających nazwisk, grupując semiotykę, interpretację i autorstwo. Wyjaśniono terminy; poprawiono źródło schizoanalizy i model mitu. Zachowano Lyotarda, Lacana i Cassirera jako odrębne konteksty, bez pseudonaukowego utożsamienia.

7. Sprawczość, odpowiedzialność i udział odbiorców

   Utworzono spójny rozdział etyczny; dołączono postulowaną przez redakcję perspektywę Bishop obok Bourriauda. Zachowano krytykę AI, rynku, norm i autorytetu, ograniczając nieudokumentowane twierdzenia prawne i o świadomości maszyn.

8. Procesy poznawcze i style pracy twórczej

   Zachowano procesy i wszystkie nazwane narzędzia, poprawiono Insights Discovery oraz styl/poziom twórczości. Odpowiedziano na uwagę o testach: brak opisanej procedury nie jest jej wykonaniem. Usunięto gwarancje produktywności i twierdzenia o wynikach neuronalnych.

9. Ruch i geometria procesu twórczego

   Zachowano wszystkie płaszczyzny, autorskie przypisania, dwudziestościan oraz trzy kąty. Skorygowano geometrię i oddzielono interpretację autora od doktryn Labana/Kandinsky’ego. Usunięto powtórzenie tego samego trójpodziału.

10. Mapy ciała, dźwięku i duchowości

    Przeniesiono symbolikę poza procesy poznawcze i rozdzielono tradycje. Zachowano dziewięć częstotliwości z każdym przypisaniem, pięć pasm EEG, żywioły, stany materii oraz Kant/Bohm/Heidegger. Usunięto fałszywe utożsamienia i skuteczność kliniczną.

11. Droga, czas i powrót

    Rozwinięto postulowany w uwagach temat czasu, montażu i trwania. Zachowano drogę, asymptotę, studio/powrót oraz odniesienia filozoficzne i literackie. Poprawiono definicję asymptoty; nie dopisano znaczenia niewyjaśnionego „Trzeciego”.

12. Probabilizm: możliwe warianty drogi

    Zgodnie z uwagą pozostawiono probabilizm jako osobny temat, a transcendencję przeniesiono do symboliki. Wyjaśniono autorski sens terminu i odróżniono funkcje rozważane od zaimplementowanych.

13. Pracownia jako przestrzeń inna

    Zachowano zaakceptowany w uwagach rozdział o pracowni; dopracowano tok wywodu oraz znaczenie heterotopii. Zachowano Bachelarda, Soję, materialność mediów i związek z Wieżą Opus.

14. Film i książka: przebieg drogi

    Pełna redakcja planu filmu, 28 etapów i streszczenia książki; zintegrowano znaczenia figur z bloku 181.

15. Otwarte zakończenie

    Zakończenie skrócono do jego funkcji i dodano postulowaną perspektywę widzów. Unikalne wątki końcowych akapitów przeniesiono do właściwych rozdziałów. Usunięto nieuzasadnione oceny doniosłości, powtórzenia oraz same nazwiska Ingardena/Husserla/Schopenhauera bez objaśnionej relacji do projektu.

Szczegółowe rozstrzygnięcia

1. Zachowano kategoryczne credo artysty: replikowanie własnych osiągnięć oznacza zaprzestanie bycia twórcą. Zachowano sprzeciw wobec zastępowania ludzkiej wyobraźni, inteligencji, wrażliwości i przeżytego doświadczenia przez AI jako stanowisko autora.
2. Znormalizowano warianty Psψcho Performance/Psycho/ψυχή do Psychoperformans. Zachowano autorskie pojęcie autoterapii i cel ekspresji trudnych doświadczeń. Usunięto nieudokumentowane gwarancje leczenia lub poprawy zdrowia; zakres artystyczny wyjaśniono raz w metodzie.
3. Ujednolicono znaczące/znaczone i kursywę; mit wyjaśniono jako wtórny system znaczeń. Zachowano wszystkie autorskie przypisania figur Lyotarda. Początek schizoanalizy odniesiono do Anty-Edypa, zachowując późniejszy kontekst Tysiąca plateau.
4. Usunięto niedookreślone etykiety „etyczny formalizm”, „estetyka pragmatyczna” oraz „estetyzm–funkcjonalizm”. Uwaga redakcyjna pytała o ich sens, a źródło nie rozwijało konkretnego stanowiska. Zachowano ich problemowy rdzeń: relację wartości i formy dzieła, swobody twórczej, społecznego oddziaływania oraz odpowiedzialności.
5. Rozdzielono styl i poziom zdolności w KAI; zachowano oba sposoby pracy. Nie powielono niepotwierdzonego wywiedzenia Talent Dynamics z modelu Belbina ani utożsamienia go z KAI. Zachowano wszystkie sześć narzędzi, ich odrębność, rolę refleksji zawodowej oraz brak opisanej procedury badania.
6. Doprecyzowano geometryczne kierunki trzech płaszczyzn; zachowano pełne autorskie przypisania kierunków oraz ikosahedron jako metaforę pełni ruchowej, fizycznej i duchowej.
7. Zachowano znaczenia aury, czakr, meridianów, Drzewa Sefirot, dziewięć tonów i ich przypisania, pięć pasm EEG, medytację, transcendencję, żywioły oraz cztery stany materii. Opisano je jako różne repertuary symboliczne; nie potwierdzano związków terapeutycznych ani anatomicznych. Zachowano rozróżnienie EEG/ton słyszalny.
8. Usunięto „Trzeciego” z nagłówka, ponieważ źródło nie definiuje tej figury ani jej relacji z przebiegiem drogi. Oryginalny zapis pozostaje w zachowanym źródle; nie wymyślono dodatkowego etapu.
9. Zachowano metaforę asymptoty i nieosiągalnego domknięcia. Usunięto błędne zdanie definicyjne sugerujące, że krzywa nigdy nie może przeciąć asymptoty.
10. Zachowano cel harmonizacji przeciwieństw Anima/Animus i ich odniesienie do twórczości oraz relacji interpersonalnych. Wycofano z roboczej redakcji dopisaną krytykę modelu płci, której nie było w źródle.
11. Zachowano wszystkie 27 znaczeń z listy 181 i włączono je w 28 etapów narracji. Oddzielono Jungowskie archetypy od miejsc, motywów religijnych i autorskich figur. Gospodarz jest związany z Gościnnością; Wielbiciel zachowuje napięcie między miłością/oddaniem a narcystycznym biznesmenem.
12. Zachowano Kanta i noumen; poprawiono błędne twierdzenie o możliwym poznaniu rzeczy samych w sobie przez rozum. Pozostało pytanie o granice poznania i artystycznego przedstawienia.
13. Zachowano Bohma, tytuł, rok 1980, ukryte wymiary i nielokalne powiązania jako poetycką inspirację. Usunięto niepotwierdzony termin „holoprzestrzeń” i wywodzenie probabilizmu artystycznego z teorii zmiennych ukrytych. Nie opisano koncepcji Bohma jako naukowego dowodu świata wewnętrznego.
14. Zachowano Heideggera i bycie w świecie. Zrezygnowano z mylącego podania bycia-w-świecie jako prostego przekładu samego terminu Dasein.
15. Zachowano etymologię augere, pomnażanie wartości świata i kultury oraz rolę autora jako inspirującego przewodnika, mentora i lidera. Są to założenia projektu, nie dopisana ocena osiągniętego społecznego statusu autora.
16. Zachowano trzy kąty i wszystkie znaczenia jako autorską kompozycję inspirowaną Kandinskym, bez przypisywania mu całego schematu.
17. Rozdzielono van Gennepa, liminalność/liminoidalność Turnera oraz flow. Zachowano The Ritual Process (1969), a w dodatku redakcyjnym podano odrębny tekst Turnera z 1974 r.
18. Nie utrwalono niezweryfikowanego zapisu „Psychologia a sztuka / Psychology and Art (1933)”. Źródło nie identyfikuje jednoznacznie publikacji. Zachowano Jungowski wątek twórczości, symbole i pozostałe nazwane dzieła; ten konkretny odsyłacz pozostaje do identyfikacji na egzemplarzu.
19. Usunięto same nazwiska Roman Ingarden, Edmund Husserl i Arthur Schopenhauer, ponieważ występowały jedynie w podsumowaniu bez wyjaśnionej relacji do projektu; uwagi redakcyjne wprost sygnalizowały ten brak. Zachowano objaśnione konteksty, w tym Lacana, wolę mocy i nieświadomość zbiorową.
20. Href http://chmiola.com/manifest-kina-performatywnego/),%20 poprawiono do http://chmiola.com/manifest-kina-performatywnego/. Błędna wartość została w data-original-href i niezmienionym oryginale. Nazwę odsyłacza ujednolicono jako manifest kina performatywnego zgodnie z adresem.
21. Dwa powielone odsyłacze do spis-obiektow.txt scalono w jeden czytelny link; cel i plik zachowano.

Miejsca bez dodatkowego rozstrzygnięcia źródłowego

• „Trzeci” pojawia się jedynie w nagłówku bez definicji. Nie dopisano znaczenia; nieprzejrzysty nagłówek zastąpiono rozdziałem „Droga, czas i powrót”. Termin zachowany w oryginale i rejestrze zmian.
• Opis miesza formy istniejące, rozwijane i planowane; źródło nie podaje stanu realizacji każdego składnika. Lista nosi nazwę form i obiektów opisanych w założeniach; nie przypisano wszystkim statusu ukończenia.
• Brak procedur i wyników wykorzystania przywołanych testów. Zachowano je jako repertuar kontekstów, bez deklaracji przeprowadzenia badania.
• Źródło podaje autorskie znaczenia trzech figur Lyotarda, ale nie przypisuje ich do konkretnych realizacji. Zachowano wszystkie trzy znaczenia (percepcja, opracowanie intelektualne, transcendentalny wymiar samoświadomości) jako interpretację autora, bez twierdzenia o naukowych poziomach świadomości.
• Źródło nie wyjaśnia osobno semantyki nawiasu w zapisie Au(c)tor. Ujednolicono zapis i odróżniono go od imienia Auctor; nie dopisano niepotwierdzonej etymologii nawiasu.