Manifest Sztuki Antyagentowej

Manifest Sztuki Antyagentowej Sztuka antyagentowa odmawia automatycznej symulacji relacji tam, gdzie stawką jest człowiek, odpowiedzialność, troska, ocena albo przyszłość. Zaczyna się tam, gdzie symulowana relacja staje się nadużyciem. Nie każde pytanie powinno trafić do chatbota. Nie każda publiczność może zostać zastąpiona profilem. Nie każdy student powinien otrzymać automatyczny feedback zamiast rozmowy. Nie każda instytucja może ukryć człowieka za interfejsem obsługi. Antyagentowość broni prawa do człowieka. Prawo do człowieka oznacza prawo do odpowiedzi osoby tam, gdzie decyzja dotyczy oceny, troski, konfliktu, krzywdy, przyszłości, dostępu, wykluczenia albo odpowiedzialności. Automatyczna empatia nie jest empatią. Symulowana troska nie jest troską. Interakcja bez ryzyka nie jest relacją. Jej formuła brzmi: tam, gdzie stawką jest odpowiedzialność za przyszłość, człowiek nie może zniknąć za automatem. – Manifest Sztuki Antyagentowej