Oskar Chmioła to artysta wizualny, performer i autor związany ze Szczecinem. Łączy pracę z ciałem, obrazem, dźwiękiem i kodem z literaturą oraz praktykami społecznymi. Tworzy realizacje site-specific, filmy, instalacje i aplikacje interaktywne. Rozwija Psychoperformans; działa także jako kurator i animator kultury.
Identyfikacja projektu NORMA w zapowiedzi Fundacji OFF M. Projekt wystawy: Adam Klasa; Oskar Chmioła jest autorem wskazanego komponentu interaktywnego. Materiał promocyjny, nie fotografia wykonania. Źródło i pełny program
2026-10-09
NORMA jest zapowiedzianym projektem Adama Klasy w Galerii OFF M w Szczecinie, dostępnym od 9 do 23 października 2026 roku. Oskar Chmioła przygotowuje interaktywny komponent cyfrowy i psychoperformatywny, wpisany w środowisko fikcyjnej marki. Organizator zapowiada krótkie gry dostępne przez kody QR, Panel Obsługi Klienta i działania na żywo.
Restoring the Alternative / Przywracanie alternatywy to niezależny, publiczny psychoperformance site-specific wykonany 21 sierpnia 2026 roku w Londynie. Trasa prowadziła od katedry św. Pawła przez Millennium Bridge do okolic Tate Modern. Oskar Chmioła był autorem i performerem; fotografie wykonała Karolina Puławska, a montaż — Chmioła.
Fotografia w profilu artysty w programie Sanatorium Dźwięku. Podpis strony: Oskar Chmioła; nazwiska fotografa nie podano w dostępnym opisie. Zdjęcie profilu nie jest tu przypisane do konkretnego momentu warsztatu. Źródło i pełny program
2026-08-09
Asymptota była warsztatem Psychoperformansu przeprowadzonym przez Oskara Chmiołę 9 sierpnia 2026 roku podczas Sanatorium Dźwięku w Sokołowsku. Program łączył interakcję z Anatomią niepewności, Atlas symbolicznych map ciała i projekcję filmu Au(c)tor. Szkic do IndywiduAkcji. Całość prowadziła do finałowej mikroakcji Gest Asymptoty.
Plakat wystawy zbiorowej opublikowany przez ICS. Kurator i autor koncepcji wystawy: Marek Rogulski; współpraca kuratorska: Leszek Krutulski. Plakat dokumentuje wydarzenie, nie wygląd instalacji Chmioły. Źródło i pełny program
2026-07-25
Anatomia niepewności została przedstawiona w dniach 25–27 lipca 2026 roku na wystawie ART DESTINATIONS. APO-THEO-SUS w Instytucie Cybernetyki Sztuki i Galerii Spiż 7 w Gdańsku Osowej. Praca Chmioły obejmowała atlas, wideo i instalację interaktywną. Kuratorem i autorem koncepcji wystawy był dr Marek Rogulski, przy współpracy kuratorskiej prof. Leszka Krutulskiego.
18 lipca 2026 roku Oskar Chmioła uczestniczył jako performer w PROTEST #3 / Płatnym proteście autorstwa Open Group. Działanie odbyło się na Skwerze Kieślowskiego w Sokołowsku podczas 12. Festiwalu Sztuki Efemerycznej KONTEKSTY: PRZEWRÓT / OVERTURN. Open Group tworzą Yuriy Biley, Pavlo Kovach i Anton Varga.
Psychoperformans. Opracowanie metodyczne jest autorską publikacją Chmioły z maja 2026 roku. Tekst systematyzuje język i narzędzia metody: plan sytuacyjny, obiekty-klucze, działania-klucze, próg, domknięcie i decyzję „po”. Autor umieszcza opracowanie między rozległym Kompendium a przygotowywanym podręcznikiem.
Kultura autyzmu odbyła się 30 marca 2026 roku w Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie. Program łączył przegląd tańców etnicznych dzieci z podsumowaniem trzeciej edycji Samodzielnych Atomów i wystawą prac uczestników. Oskar Chmioła jest wskazany przez Radio Szczecin jako pedagog specjalny i koordynator Samodzielnych Atomów. Relację filmową z wydarzenia opublikowała TVP3 Szczecin.
29 marca 2026 roku Chmioła uczestniczył w audycji Pożyteczni w Radiu Szczecin jako pedagog specjalny i koordynator Samodzielnych Atomów. W rozmowie wzięli także udział Maria Podeszewska-Mateńko, prezeska Stowarzyszenia A TO MY, oraz Maciej Podsiadło, uczestnik i muzyk. Strona audycji jest źródłem informacji o składzie rozmowy.
Kompendium Psychoperformansu jest dziesięcioczęściową publikacją Oskara Chmioły udostępnioną online w marcu 2026 roku. Autorski abstrakt opisuje monografię jako rozbudowane opracowanie pojęć, praktyk, procedur i zasad ewaluacji działań symbolicznych. Każda z dziesięciu części ma zachowany osobny odsyłacz do pliku PDF.
Wybierz dziedzinę
Oskar Chmioła / Praktyka i kalendarium
Działania, dzieła i publikacje
Performance, obraz, film, dźwięk, literatura, sztuka cyfrowa i praktyka społeczna. 107 pozycji do odkrycia poprzez dziedziny, miejsca, lata i role artysty.
NORMA jest zapowiedzianym projektem Adama Klasy w Galerii OFF M w Szczecinie, dostępnym od 9 do 23 października 2026 roku. Oskar Chmioła przygotowuje interaktywny komponent cyfrowy i psychoperformatywny, wpisany w środowisko fikcyjnej marki. Organizator zapowiada krótkie gry dostępne przez kody QR, Panel Obsługi Klienta i działania na żywo.
Restoring the Alternative / Przywracanie alternatywy to niezależny, publiczny psychoperformance site-specific wykonany 21 sierpnia 2026 roku w Londynie. Trasa prowadziła od katedry św. Pawła przez Millennium Bridge do okolic Tate Modern. Oskar Chmioła był autorem i performerem; fotografie wykonała Karolina Puławska, a montaż — Chmioła.
Asymptota była warsztatem Psychoperformansu przeprowadzonym przez Oskara Chmiołę 9 sierpnia 2026 roku podczas Sanatorium Dźwięku w Sokołowsku. Program łączył interakcję z Anatomią niepewności, Atlas symbolicznych map ciała i projekcję filmu Au(c)tor. Szkic do IndywiduAkcji. Całość prowadziła do finałowej mikroakcji Gest Asymptoty.
Anatomia niepewności została przedstawiona w dniach 25–27 lipca 2026 roku na wystawie ART DESTINATIONS. APO-THEO-SUS w Instytucie Cybernetyki Sztuki i Galerii Spiż 7 w Gdańsku Osowej. Praca Chmioły obejmowała atlas, wideo i instalację interaktywną. Kuratorem i autorem koncepcji wystawy był dr Marek Rogulski, przy współpracy kuratorskiej prof. Leszka Krutulskiego.
Instytut Cybernetyki Sztuki i Galeria Spiż 7, Gdańsk Osowa
18 lipca 2026 roku Oskar Chmioła uczestniczył jako performer w PROTEST #3 / Płatnym proteście autorstwa Open Group. Działanie odbyło się na Skwerze Kieślowskiego w Sokołowsku podczas 12. Festiwalu Sztuki Efemerycznej KONTEKSTY: PRZEWRÓT / OVERTURN. Open Group tworzą Yuriy Biley, Pavlo Kovach i Anton Varga.
Psychoperformans. Opracowanie metodyczne jest autorską publikacją Chmioły z maja 2026 roku. Tekst systematyzuje język i narzędzia metody: plan sytuacyjny, obiekty-klucze, działania-klucze, próg, domknięcie i decyzję „po”. Autor umieszcza opracowanie między rozległym Kompendium a przygotowywanym podręcznikiem.
Kultura autyzmu odbyła się 30 marca 2026 roku w Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie. Program łączył przegląd tańców etnicznych dzieci z podsumowaniem trzeciej edycji Samodzielnych Atomów i wystawą prac uczestników. Oskar Chmioła jest wskazany przez Radio Szczecin jako pedagog specjalny i koordynator Samodzielnych Atomów. Relację filmową z wydarzenia opublikowała TVP3 Szczecin.
29 marca 2026 roku Chmioła uczestniczył w audycji Pożyteczni w Radiu Szczecin jako pedagog specjalny i koordynator Samodzielnych Atomów. W rozmowie wzięli także udział Maria Podeszewska-Mateńko, prezeska Stowarzyszenia A TO MY, oraz Maciej Podsiadło, uczestnik i muzyk. Strona audycji jest źródłem informacji o składzie rozmowy.
Kompendium Psychoperformansu jest dziesięcioczęściową publikacją Oskara Chmioły udostępnioną online w marcu 2026 roku. Autorski abstrakt opisuje monografię jako rozbudowane opracowanie pojęć, praktyk, procedur i zasad ewaluacji działań symbolicznych. Każda z dziesięciu części ma zachowany osobny odsyłacz do pliku PDF.
W czerwcu 2025 roku Oskar Chmioła uruchomił agenta artystycznego powiązanego z książką Sztuka po AI. W portfolio zachowały się odsyłacze do dwóch agentów ilustracyjnych. Publikacja i narzędzia stanowią odrębne, połączone części przedsięwzięcia: tekst formułuje problem autorstwa, a oprogramowanie przenosi go w praktykę pracy z generowanym obrazem.
Sztuka po AI. Sztuka, technologia, przemoc jest autorską rozprawą Oskara Chmioły o twórczości w warunkach rozwoju sztucznej inteligencji. Pozycja z maja 2025 roku obejmuje publikację tekstu i otwarcie go na uwagi czytelników. Zachowane źródła kierują zarówno do rekordu w Zenodo, jak i do wcześniejszej wersji w Google Docs, udostępnionej w formule open peer review.
ARcTic TALK to performans słowny wykonany na Piazza del Duomo w Mediolanie. Działanie łączyło publiczną wypowiedź artysty z aktywizmem; zachowana dokumentacja podaje 4 kwietnia 2025 roku. Rozwinięciem realizacji są osobne teksty w językach polskim, angielskim i włoskim, które pozwalają śledzić jej pojęcia i sposób zwracania się do odbiorcy.
Wydarzenie podsumowujące drugą edycję Samodzielnych Atomów łączyło pracę kuratorską z koordynacją przedsięwzięcia społeczno-artystycznego. Oskar Chmioła odpowiadał za koncepcję programową i wizualną. Według aktualnej informacji autora finał odbył się 2 marca 2025 roku; wcześniejsze sformułowania kalendarium zachowano w powiązanym źródle.
Wieża Opus została zrealizowana w lipcu 2024 roku w Instytucie Cybernetyki Sztuki w Gdańsku. Autor określa przedsięwzięcie jako Psψchoperformance i instalację multimedialną. Działanie należy do rozwijanego świata Au(c)tora, w którym obiekty i sytuacje przestrzenne uczestniczą w opowieści o procesie twórczym i przemianie podmiotu.
Muzyka struktur i Akustyczna podróż to dwie odrębnie opisane części działań przedstawionych w kwietniu 2024 roku w Filharmonii Szczecińskiej. W CV artysty figurują razem jako performance choreograficzny. Oskar Chmioła pełnił funkcje reżysera i kuratora; każda z dwóch realizacji ma zachowany własny fragment dokumentacji i odsyłacz do karty pracy.
Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie
Styczniowe wydarzenie z 2024 roku podsumowało pierwszą edycję Samodzielnych Atomów w Szczecinie. Oskar Chmioła odpowiadał za koordynację i kuratelę projektu określanego w CV jako arteterapeutyczny, a także za jego prowadzenie. Karta zachowuje rozróżnienie pomiędzy wieloetapowym projektem a publicznym finałem.
Książka Au(c)tor, wskazana przez autora jako publikacja z 2024 roku, jest literacką częścią projektu o tym samym tytule. W opisie portfolio występuje jako filozoficzna powieść drogi osadzona w krainie Opus, do której przybywają „sztuczne byty”. Obietnica pomocy i rozwoju staje się punktem wyjścia do namysłu nad samodzielnością, podmiotowością i przemianą.
Muzyka codzienności, z października 2023 roku, łączyła performance kinetyczny z prezentacją prac osób w spektrum autyzmu. Oskar Chmioła pełnił funkcje reżysera, edukatora i kuratora. Źródła pozwalają rozpatrywać wydarzenie równocześnie jako działanie sceniczne i jako publiczną prezentację procesu twórczego uczestników.
Inwigilakcja 2 jest działaniem medialnym prowadzonym w przestrzeni Facebooka. Autor wskazuje jego początek na lipiec 2023 roku i określa je jako kontynuowane. Pełni rolę inicjatora i performera konceptualnego. Karta łączy tę informację z zachowanymi zapowiedziami i wcześniejszą Inwigilakcją, nie mieszając obu realizacji.
Rola kontrola kontra rola oznacza udział Oskara Chmioły w wystawie ART AFTER PSYCHO-SOCIOLOGY w Instytucie Cybernetyki Sztuki w Gdańsku w lipcu 2023 roku. W katalogu powiązano z tym kontekstem odrębne prace Au(c)tora, w tym schemat diagramatyczny, poemat, szkic filmowy i autoportret. Udział w wystawie pozostaje osobnym zdarzeniem.
Au(c)tor — wyjście człowieka z obrazu to performatywna interpretacja fotografii Cezarego Dubiela, zrealizowana w maju 2023 roku podczas XI Wiosny Muz w rejonie Wolina i Grodna. Chmioła występował jako performer. Autorstwo interpretowanej fotografii jest zachowane niezależnie od autorstwa i wykonania działania.
Kolorowy wydruk na papierze w formacie A0 z 2023 roku, przedstawiony jako „Cielesna topologia twórczości – Topomorfia Auctora / Mapa Opus”. Diagram ujmuje jeden spiralny cykl indywiduAkcji i porządkuje psychosocjologiczne uwarunkowania twórczości w matrycę przypominającą ludzkie ciało. Źródło wiąże autorskie pojęcie indywiduAkcji z koncepcją C.G. Junga, podkreślając aktywną rolę artysty. Zachowano pełny opis i ilustrację pracy.
Poemat z 2023 roku, prezentowany jako wydruk na 20 kartkach A4. Opis źródłowy przedstawia go jako metaforyczną opowieść o wewnętrznej podróży artysty, konfrontacji z lękami, namiętnościami i archetypami oraz poszukiwaniu możliwości przekroczenia własnych ograniczeń. Asymptota oznacza w tej narracji niekończący się proces „bycia wobec”. Zachowano cały opis obiektu, a jego prezentację połączono z dokumentacją wystawy.
Autoportret z 2023 roku, akryl na płótnie, 60 × 90 cm. Opis źródłowy przedstawia obraz jako punkt wyjścia do performatywnego filmu fabularnego Au(c)tor: historii poszukiwania przez artystę własnego wizerunku i znaczenia twórczości w relacji z życiem prywatnym, zawodowym i odbiorcami. Zachowano reprodukcję, pełny opis oraz podpis „Fot. własna”. Obraz pozostaje odrębną pracą malarską w projekcie.
Między strunami z 2022 roku było kolektywnym performance’em muzyczno-kinetycznym w P.P. Dzwoneczek w Szczecinie. W działaniu uczestniczyli terapeuci i osoby w spektrum autyzmu. Wydarzenie wiązało się ze Światowym Dniem Muzyki i Ogólnopolskim Dniem Osób z Afazją Rozwojową; źródło przypisuje Chmiole reżyserię i prowadzenie.
Projekt A TO MY z 2022 roku obejmował wystawę i happening z okazji Światowego Dnia Świadomości Autyzmu. Został przeprowadzony z udziałem terapeutów i osób w spektrum autyzmu, we współpracy z Muzeum Narodowym w Szczecinie i P.P. Dzwoneczek, na placu Solidarności. Chmioła sprawował kuratelę nad przedsięwzięciem.
Ogród wyciszenia to sensoryczny performance kolektywny związany z Europejskim Dniem Autyzmu w 2021 roku. W Szczecinie uczestniczyli w nim terapeuci i dzieci w spektrum autyzmu, w ramach współpracy Stowarzyszenia A TO MY i P.P. Srebrny Dzwoneczek. Zachowany opis umieszcza realizację w obszarze działań wspólnych, w których ciało i percepcja uczestniczą w budowaniu sytuacji.
Szczecin — Stowarzyszenie A TO MY i P.P. Srebrny Dzwoneczek
Wykonanie Między strunami z 2021 roku odbyło się w INKU w Szczecinie z udziałem osób chorujących na schizofrenię. Jest odrębnym zdarzeniem od muzyczno-kinetycznej realizacji z 2022 roku. Ujęcie kolektywne kieruje uwagę na współobecność uczestników i wspólną organizację działania.
Bryza — pierwszy film performatywny miała premierę online 30 grudnia 2020 roku w ramach działalności Goyki 3 Art Inkubatora w Sopocie. Film stanowi wynik pracy kolektywnej, ale jego premiera jest osobnym zdarzeniem: otwiera obieg gotowego obrazu i jego odbiór poza sytuacją realizacji zdjęć. Karta pracy udostępnia film, informacje produkcyjne i zachowane teksty krytyczne.
Manifest kina performatywnego został podpisany przez Oskara Chmiołę w Sopocie 25 lipca 2020 roku. Tekst stanowi samodzielną wypowiedź programową i zarazem punkt odniesienia dla Bryzy oraz dalszej praktyki filmowej. W archiwum zachowano polską wersję, osobny tekst angielski i ich istniejące przekłady.
W CV z 2020 roku realizacja nosi tytuł Źrenica Świętowita i jest określona jako transmedialny performance konceptualny w ramach Powiewu performansu w Centrum Współpracy Międzynarodowej w Grodnie. W źródle Sztuki wizualne występuje wariant Źrednica Świętowita, opisany jako performance i wideoinstalacja podczas Wiosny Muz. Oba świadectwa zachowano bez ukrywania różnicy.
Premiera sceniczna i online Przy drzwiach zamkniętych odbyła się w 2020 roku w Centrum Kultury Euroregionu Stara Rzeźnia w Szczecinie. Oskar Chmioła odpowiadał za reżyserię i występ w spektaklu performatywnym odnoszącym się do sztuki Jean-Paula Sartre’a. Autor podaje, że dokumentacja tej wersji zaginęła.
Centrum Kultury Euroregionu Stara Rzeźnia, Szczecin
Artysta politykiem to tekst wskazany w kalendarium Oskara Chmioły przy wydarzeniu o tym samym tytule, zorganizowanym w 2020 roku w Galerii Buntu Młodych w Warszawie. Pozycja należy do działalności pisarskiej i dyskursywnej artysty. Dostępne świadectwo potwierdza tytuł, rok i kontekst; nie jest pełnym zachowanym tekstem wystąpienia.
Młyn to performance kolektywny w formule SpaceTime Performance, zrealizowany podczas OFF w Młynie w Przecławiu w 2020 roku. Oskar Chmioła sprawował kuratelę nad działaniem. Formuła STP, rozwijana przez artystę, traktuje spotkanie uczestników i komponowanie w czasie oraz przestrzeni jako podstawę zdarzenia.
Zdjęcia do Bryzy zostały wskazane przez autora jako performance kolektywny zrealizowany w Sopocie w 2020 roku. Ten etap projektu poprzedzał premierę gotowego filmu. Karta dokumentuje proces realizacji, zachowując odsyłacz do pełnych napisów, źródeł i materiałów związanych z dziełem filmowym.
Ostatni bal został wskazany w kalendarium jako artywistyczny protest klimatyczny na placu Grunwaldzkim w Szczecinie w 2020 roku. Pozycja łączy praktykę artystyczną z publicznym zwróceniem uwagi na problem środowiskowy. Karta zachowuje odsyłacz do dokumentacji przypisanej temu działaniu.
W 2019 roku Chmioła realizował w Gdańsku oprowadzanie performatywne szlakiem gotyku ceglanego w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska. Działanie rozwija autorską formułę turystyki performerskiej, w której przewodnik posługuje się środkami sztuki, aby uruchomić inne sposoby doświadczenia miejsca.
Pamięć została wykonana w 2019 roku podczas festiwalu Come Witch Us w szczecińskim Inkubatorze Kultury. Źródło wiąże realizację z formułą SpaceTime Performance. Karta zachowuje pełny fragment dokumentacji i kontekst wydarzenia, nie utożsamiając tytułu pracy z ogólną tematyką całego festiwalu.
Above Mainstream zostało zaprezentowane w 2019 roku podczas spotkania Szkoła warszawska XXI wieku w Galerii Młodych, w ramach warszawskiej Nocy Muzeów. W kalendarium pozycja występuje jako performance Oskara Chmioły. Dokumentacja zachowuje kontekst spotkania i publicznego programu wieczoru.
Pragnienie to psychoperformans zrealizowany podczas kolektywnego wystąpienia Woda, Pragnienie w ramach Wiosny Muz w Centrum Współpracy Międzynarodowej w Grodnie w 2019 roku. W zachowanych materiałach znajdują się fotografie podpisane jako wykonane przez Oskara Chmiołę oraz Karolinę Gołębiewską. Ich autorstwo pozostaje związane z konkretnymi zdjęciami.
Wiosna Muz, Centrum Współpracy Międzynarodowej, Grodno
Wystawa i happening manifestujące kulturę autyzmu w Szczecinie w 2019 roku, organizowane przez Stowarzyszenie A TO MY i sieć P.P. Dzwoneczek. Wykaz wskazuje Książnicę Pomorską i Zamek Książąt Pomorskich; art statement potwierdza rolę reżysera happeningu.
Książnica Pomorska, Szczecin; Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin
Przestrzeń sensoryczna jest wystawą odnotowaną w dorobku Oskara Chmioły w 2018 roku. Powiązane źródła umieszczają ją w obszarze zainteresowania percepcją i tworzeniem warunków doświadczenia. W katalogu wystawa pozostaje odrębną pozycją, z przypisanymi materiałami i odsyłaczami do szerszego opisu praktyki.
Przy drzwiach zamkniętych z 2018 roku jest kolektywnym performance’em związanym z Domem Kultury 13 Muz w Szczecinie. W archiwum zachowano nagranie przypisane do tej wersji. To odrębne wykonanie od premiery scenicznej i online w Starej Rzeźni z 2020 roku, której dokumentacja według autora zaginęła.
Materiał wideo wymieniony w wykazie sztuk wizualnych pod rokiem 2018. Ten sam adres filmu występuje przy performansie Warstwy. Zachowano oba wpisy i ich związek z nagraniem, bez uznawania ich za jedno dzieło.
Performance w Domu Kultury 13 MUZ w Szczecinie w 2018 roku, podczas wydarzenia poświęconego chorobom i zaburzeniom psychicznym organizowanego przez Stowarzyszenie Więź. Zachowano fotografię oraz link opisany jako „wideo do performansu”.
Prawda została zaprezentowana 16 grudnia 2017 roku w Książnicy Pomorskiej im. Stanisława Staszica w Szczecinie. Jest jedną z realizacji cyklu Realność, poświęconego klasycznym pytaniom filozoficznym stawianym środkami sztuki. Cykl powstał w ramach stypendium artystycznego Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego.
Książnica Pomorska im. Stanisława Staszica, Szczecin
Miłość z cyklu Realność odbyła się 10 grudnia 2017 roku przy ul. Niedziałkowskiego 21 w Szczecinie. Wspólnie tworzony obraz z piktogramami AAC powstawał przy muzyce. Źródło wymienia Oskara Chmiołę w roli performera odpowiedzialnego za obraz, Marię Podeszewską-Mateńko przy muzyce i performance oraz Marinę Tkachenko-Hetmańczyk jako prowadzącą warsztaty.
Stowarzyszenie A TO MY, ul. Niedziałkowskiego 21, Szczecin
Śmierć, kolektywny performance z cyklu Realność, została wykonana 26 listopada 2017 roku w Teatrze Polskim w Szczecinie. Data pochodzi z korekty autora i ma pierwszeństwo przed odmiennym zapisem zachowanego materiału historycznego. Realizacja należała do przedsięwzięcia stypendialnego poświęconego podstawowym pytaniom filozoficznym.
Wystąpienie o tożsamości podczas wieczoru kuratorowanego przez Oskara Chmiołę. Osobne prace zaprezentowali także Bożena Galant, Kamil Malecki i Tomasz Kubik.
Sprawiedliwość została wykonana 14 października 2017 roku na placu Solidarności w Szczecinie, we współpracy z Centrum Dialogu Przełomy. Źródło wyróżnia trzy części: Odliczanie, Sprawiedliwość i Etykanie. Punktem odniesienia była pamięć Grudnia 1970; jedna z lokalizacji znajdowała się nad instalacją Roberta Kuśmirowskiego Pokój śmierci / Karcer.
plac Solidarności / Centrum Dialogu Przełomy, Szczecin
Sens został wykonany 8 września 2017 roku w Operze na Zamku w Szczecinie. Działanie wychodziło od rutynowej czynności rozwieszania prania i prowadziło do budowy przestrzennej instalacji z mebli oraz przedmiotów codziennych. Źródło wskazuje powolność, przekształcanie otoczenia i pytanie o indywidualny sens jako elementy koncepcji.
Dobro, w źródle także Czym jest dobro?, zostało wykonane 26 sierpnia 2017 roku na Europejskim Szlaku Gotyku Ceglanego w Stargardzie. Realizacja z cyklu Realność rozwijała autorską turystykę performerską: kolejne miejsca były odnoszone do różnych aspektów dobra za pomocą gestów i sytuacji artystycznych.
Kim jestem? otworzyło cykl Realność 27 lipca 2017 roku w Teatrze Kana w Szczecinie. Autor podejmował pytanie o człowieka i o własną tożsamość poprzez środki plastyczne oraz działanie. W drugiej części zaproponował Antropotropię — otwartą, wielokanałową wypowiedź uczestników w formule SpaceTime Performance.
Najważniejszy problem współczesnego świata został wykonany 9 maja 2017 roku podczas XIX Międzynarodowego Festiwalu Sztuki INTERAKCJE w Piotrkowie Trybunalskim. Autor wskazuje tę realizację także jako pierwszą prezentację autorskiej formy arteterapii nazwanej Perfoterapią. Wydarzenie łączy więc wykonanie artystyczne z publicznym przedstawieniem rozwijanej koncepcji.
Piękno z cyklu Realność było multimedialnym dialogiem Oskara Chmioły i Valeriiego Burianenki w Muzeum Narodowym w Szczecinie. Chmioła odpowiadał za obraz, a Burianenko za dźwięk. W holu znajdowała się instalacja, natomiast na sferycznym sklepieniu wyświetlano wideo; działanie łączyło obraz z klarnetem i saksofonem altowym.
W 2017 roku Oskar Chmioła przedstawił autorską koncepcję Perfoterapii podczas XVI Konferencji PIKTOGRAMY na Wydziale Zarządzania i Ekonomii Usług Uniwersytetu Szczecińskiego. Konferencja dotyczyła budowania wsparcia komunikacyjnego z użyciem AAC i piktogramów dla osób z poważnymi trudnościami w porozumiewaniu się. W CV prezentacja jest osobną pozycją, niezależną od artystycznych wykonań.
Wydział Zarządzania i Ekonomii Usług Uniwersytetu Szczecińskiego
Niebieski plac to happening związany ze Światowym Dniem Świadomości Autyzmu na placu Szarych Szeregów w Szczecinie w 2017 roku. Tytuł i miejsce pochodzą z listy autora. W Sztukach wizualnych znajduje się także odsyłacz do nagrania obchodów z 1 kwietnia 2017 roku, opisany ogólną nazwą wydarzenia.
Turystyka performance z 2016 roku obejmowała oprowadzanie po Szczecinie dla młodzieży. Pozycja należy do autorskiej formuły turystyki performerskiej Chmioły, w której zwiedzanie jest organizowane za pomocą gestu, obrazu i sytuacji. Zachowana plansza portfolio oraz tekst programowy opisują tę metodę, lecz nie dokumentują automatycznie konkretnej trasy z 2016 roku.
Jasne Błonia to akcja Oskara Chmioły odnotowana w 2016 roku w Szczecinie. Autor wskazuje tytuł i miejsce, które w tym przypadku są tożsame. Dostępne świadectwo nie opisuje szczegółowego przebiegu działania, jego uczestników ani użytych przedmiotów.
Acedia została pokazana podczas wieczoru performance w warszawskiej Galerii Działań w ramach Interakcji w 2015 roku. Plansza portfolio określa ją jako pierwszy performans cyklu PSI-PERFORMANCE. Zachowany tekst dokumentuje wczesny etap rozwoju autorskiego zainteresowania związkiem sztuki działania i przemiany psychicznej.
W 2015 roku Chmioła prowadził liczne warsztaty performance dla dzieci i dorosłych, między innymi w ramach miejskiego placu zabaw w galerii Tworzę się. Lista autora opisuje zbiór działań, a nie jedno spotkanie z ustaloną datą. Plansza portfolio wiąże pracę warsztatową z rozwijaniem SpaceTime Performance i różnymi formami uczestnictwa.
Co to jest performance jest artykułem Oskara Chmioły wskazanym w CV jako publikacja w Gazecie Polskiej z 2015 roku. Wzmiankę potwierdza historyczna plansza biograficzna portfolio. To osobna pozycja działalności pisarskiej, której nie należy automatycznie utożsamiać z późniejszymi blogowymi tekstami próbującymi definiować performance.
Polifonia była instalacją akustyczną przedstawioną w 2015 roku w szczecińskiej galerii Tworzę się w kontekście muzycznego placu zabaw. Plansza portfolio wiąże ją z Artystycznymi placami zabaw i opisuje kilka warsztatów muzycznych z dziećmi, podczas których powstały krótkie utwory. Instalacja i proces warsztatowy tworzą powiązane części projektu.
Akcja opisana w źródle jako mental-art, oznaczona datą 27 czerwca 2014 roku. Polega na udostępnieniu przez autora własnego profilu na Facebooku. Zachowano opis działania, odnośnik do programu festiwalu inSPIRACJE 2014 i adres profilu, który stanowi wskazany w źródle element realizacji.
Nie-post-szerzenie to tryptyk performerski zrealizowany podczas festiwalu inSPIRACJE w Szczecinie w 2014 roku. Historyczna plansza opisuje trzy części: udostępnienie hasła do profilu Facebook, manifestację uliczną z pocztówkami i działanie kierujące głos oraz obraz publiczności z powrotem ku niej. Każda część korzystała z innego sposobu obecności i komunikacji.
Powroty zostały wykonane w 2014 roku na wystawie o tym samym tytule w galerii Neurony Lustrzane w Warszawie. Chmioła czytał tekst o stereotypach i przekreślał liniowy wykres odnoszący się do ról społecznych. Powstałą grafikę przekazał właścicielom galerii.
Autor wskazuje rok 2014 i Park Saski w Lublinie jako moment otwarcia ruchu SpaceTime Performance i pierwszego spotkania. STP jest formułą współtworzenia sytuacji w czasie i przestrzeni: uczestnik może przejść od obserwacji do własnej intencjonalnej wypowiedzi. Zachowane teksty opisują rozwój idei na tle wcześniejszej Przestrzeni Performance.
Poznań raczej performance został przedstawiony w 2014 roku podczas wystawy Perforado w Galerii Raczej w Poznaniu. Blog i plansza portfolio wiążą to działanie z tytułem Kreolizacja. Artysta wręczał uczestnikom koperty z kolorowymi kwadratami, które następnie rozsypywano w oświetlonym polu; późniejsza projekcja mapy Europy i legenda flag zmieniały ich odczytanie.
Pozycja obejmuje wystawy w Pracowni Działań Przestrzennych Mirosława Bałki w latach 2011–2014: Gra-nica, Higiena, Żywoty świętych, poprawione, Kohezja i Szaman miejski. Są to odrębne realizacje, związane kontekstem pracowni. Ich formy obejmują instalację, fotografię, dźwięk, pismo oraz działanie w przestrzeni.
Warszawa i miejsca wykonania wskazane w dokumentacji poszczególnych prac
W 2013 roku Chmioła prowadził w Warszawie Przestrzeń Performance. Zachowane blogi dokumentują inicjatywę spotkań wokół sztuki działania, powiązaną z wcześniejszą Grupą Wyspa. Historyczna plansza opisuje Przestrzeń Performance jako etap poprzedzający rozwinięcie Czasoprzestrzeni / SpaceTime Performance.
Podczas wystawy Przed… po… zamiast… Wystawa performerska w Galerii Cicha4 w Lublinie w 2013 roku Chmioła zrealizował Kompozycję na siedem zmysłów. Na ścianach zapisał przebieg działania wykonanego w noc przed wernisażem. Pięciu symbolom zmysłów fizycznych oraz znakom umysłu i uczucia towarzyszyły liczby określające czas skupienia na poznawaniu przestrzeni.
Podczas XV Interakcji w Piotrkowie Trybunalskim w 2013 roku Chmioła wykonał Pręgierz i Kodowanie. Pręgierz ma zachowany odsyłacz do filmu. Kodowanie opisano jako działanie w galerii handlowej Focus Mall, z użyciem samoprzylepnych kartek i autorskiego systemu znaków. Obie realizacje pozostają odrębnymi pracami w ramach jednej pozycji festiwalowej CV.
XV INTERAKCJE, Piotrków Trybunalski; Kodowanie — Focus Mall
After the Dark z 2012 roku zostało przedstawione w londyńskim Barbican Centre. W CV instalakcja nosi także określenie Halloween; permeation, a blog wiąże ją z motywem Dziadów i dramatem Adama Mickiewicza. Plansza opisuje zaciemnioną przestrzeń, punkty światła i liny łączące kończyny performera z otoczeniem.
Przestrzeń P jest performance’em wskazanym przez autora przy festiwalu Konteksty w Sokołowsku w 2012 roku. Zachowany wpis blogowy nosi tytuł Przestrzeń Performance na festiwalu Konteksty 2012 i zawiera osadzony film. Wpis nie zawiera rozwiniętego tekstowego opisu przebiegu.
Odbiór jest instalacją elektroakustyczną przygotowaną na wystawę Podwórko na Pradze w Śnie Pszczoły w Warszawie w 2011 roku. Garnki przytwierdzone do ścian kamienic zbierały odgłosy otoczenia, przekazywane rurami do beczki z układem rejestracji i mieszania dźwięku. Odbiorcy mogli słuchać przez słuchawki.
Całopalenie było instalacją uruchamianą działaniem Oskara Chmioły w Bibliotece Krasińskich w Warszawie w 2011 roku. Realizacja powstała podczas gościnnej wystawy Galerii Dzikiej. Cienkie szare nici z piórkami łączyły górne obejście hallu z centralnym punktem przestrzeni; performer wciągał je za kurtynę. Zachowały się opis autora oraz dwa osadzone nagrania.
Biblioteka Krasińskich, Warszawa; gościnna wystawa Galerii Dzikiej
W latach 2009–2011 Chmioła uczestniczył w działaniach Grupy Wyspa. Jest to zbiorcza pozycja obejmująca praktykę kolektywną, której szersze świadectwa zachowały się na blogu Wyspastan. Oprócz opisów działań archiwum zawiera informacje o grupie i jej postulaty.
miejsca według poszczególnych dokumentów Grupy Wyspa
Deszcz poezji był działaniem w centrum Warszawy podczas Nocy Muzeów 15 maja 2010 roku. Według relacji teksty pojawiały się na ścianach budynków, gałęziach drzew i elementach zabudowy. W archiwum Wyspy zachowały się cztery fotografie oraz zapowiedź uzupełnienia wpisu o wybrane utwory. Data wykonania pochodzi z treści relacji, nie z wcześniejszej daty utworzenia wpisu.
Luk-Arty były wydarzeniem intermedialnym przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie, rozpoczętym 10 kwietnia 2010 roku od godziny 15. Dwa ciągi garażowych pomieszczeń przeznaczono dla różnych form twórczości. Archiwum Wyspy opisuje spotkanie muzyki, teatru, performance, malarstwa, instalacji, grafiki i słowa oraz dokumentuje osobno Labiratorium i Magnetyczną synchronię.
Labiratorium Oskara Chmioły było jedną z realizacji podczas Luk-Artów przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie 10 kwietnia 2010 roku. Autor określa performance jako ilustrację do tekstu. Zachowana sekwencja zestawia dokumentację wizualną z poetycką wypowiedzią o labiryncie, krokach, znakach i świadomości; przywołuje Tezeusza, Ariadnę oraz Minotaura.
Magnetyczna synchronia połączyła ruch aktorki Adrianny Janowskiej z układaniem fragmentów Elektry Sofoklesa i Eurypidesa w przestrzenny labirynt. Działanie przedstawiono w relacji z Luk-Artów 10 kwietnia 2010 roku w Warszawie. Osoba układająca tekst zbierała odczytane kartki i dokładała je do dalszych korytarzy; aktorka odpowiadała głosem i ruchem.
Impresja żywiołów została zrealizowana jako otwarta sytuacja uliczna 7 marca 2010 roku przy Krakowskim Przedmieściu 5 w Warszawie. Zapis łączy mandalę z piasku, płomienie świec, wodę, powietrze i działania z drobnymi materiałami. Dźwięk saksofonu autor nazywa piątym żywiołem. Dokumentację tworzą opis oraz trzy fotografie.
Święto nas wszystkich powstało 27 lutego 2010 roku przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie jako instalacja rozwijana między dłońmi uczestników. Kolejne osoby dołączały do początkowej pary, rozpinając kolorowe sznurki, tkaniny i lekkie przedmioty. Rozrastająca się konstrukcja połączyła następnie grupę z otaczającymi ścianami. W źródle zachowano dziewiętnaście fotografii.
Falanga odbyła się 22 lutego 2010 roku o godzinie 16 na dziedzińcu przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie. Uczestnicy stanęli w okręgu, kierując aparaty ku jego środkowi, i wykonali zdjęcia jednocześnie. Relacja Wyspy określa celem uchwycenie przestrzeni pomiędzy osobami, które tę przestrzeń współtworzyły; towarzyszy jej jeden obraz.
Zabawa została zapowiedziana w archiwum Grupy Wyspa na 19 lutego 2010 roku o godzinie 17:30 w kawiarni przy ulicy Spokojnej. Uczestnicy mieli przynieść niewielkie przedmioty, umieścić je we wspólnym pudełku i kolejno budować z nich instalacje oraz opowieści do losowanych tematów. Zachowany wpis zawiera cztery fotografie i instrukcję otwartego uczestnictwa.
Miś był drobną interwencją z pluszową zabawką umieszczoną 17 lutego 2010 roku o godzinie 14 na parapecie przy portierni przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie. Archiwum Wyspy łączy zaproszenie do spotkania z przedmiotem z późniejszą, literacką relacją z reakcji przechodzących osób. Zachowano fotografię towarzyszącą wpisowi.
Kopalnia Manitu była czterogodzinnym działaniem Oskara Chmioły przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie, rozpoczętym 16 lutego 2010 roku o 15:30. Zaproszenie zakładało swobodny udział: obserwację, rozmowę, ruch, granie czy pracę z rzeczami. W relacji po wydarzeniu autor opisuje głównie indywidualną praktykę dźwiękową, poetycką i cielesną, z krótką obecnością gości.
Autoportret zbiorowy rozpoczął się 15 lutego 2010 roku o godzinie 16 w sali 13 przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie. Otwarta sytuacja malarska polegała na wspólnym tworzeniu obrazu przez osoby dysponujące wybranymi kolorami. Relacja z archiwum Grupy Wyspa podkreśla, że przedmiotem pracy była przemiana obrazu i uczestników w czasie, a nie osiągnięcie jednego ostatecznego rezultatu.
Wieża Babel to performance Oskara Chmioły odnotowany w Kopenhadze w 2010 roku. Dostępna pozycja CV potwierdza tytuł, rok i miasto. Nie podaje konkretnej instytucji, uczestników, materiałów ani szczegółowego przebiegu działania.
Ogród zen połączył działanie wizualne Oskara Chmioły z muzyką Macieja Fleiszfresera podczas wystawy Grupy Wyspa w Galerii Zoya. 16 maja 2009 roku przez około półtorej godziny Chmioła grabił ziemię i kształtował w niej wzory, a muzyk tworzył towarzyszący przebieg z utworów odtwarzanych z komputera. Wystawa trwała od 16 do 30 maja.
Mnich był około trzydziestominutowym performansem spacerowym Oskara Chmioły na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. 13 maja 2009 roku artysta przeszedł od wejść Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Sztuk Pięknych do pomnika Kopernika, niosąc łyżeczkę z jajkiem i szklankę wody. Relacja autora szczegółowo opisuje tempo marszu, zachowanie przechodniów i finał na reliefie Słońca.
Krakowskie Przedmieście, Warszawa: od UW i ASP do pomnika Kopernika
Wystawa Grupy Wyspa w Galerii Zoya w Warszawie jest odnotowana w CV artysty pod rokiem 2009. Karta dotyczy konkretnej prezentacji zbiorowej i pozostaje odrębna od wieloletniej działalności grupy. Dostępny wpis nie wymienia kompletnej listy pokazanych prac ani ich rozlokowania.
Serpentyna to opisane przez Oskara Chmiołę nocne działanie na kamienistej plaży na Lazurowym Wybrzeżu 15 listopada 2007 roku. W relacji pojawiają się podpalony plastikowy obręczowy przedmiot, brzeg wody, rytm fal i marsz bosymi stopami. Performance rozwijał się na odcinku około kilometra, a finał wiązał się z rowerem porzuconym na pomoście.
Lazurowe Wybrzeże, Francja; dokładne miejsce wymaga wyjaśnienia rozbieżności źródłowej
Film jest nazwą performacji zrealizowanych w Cannes w 2007 roku, przywołanych w CV Oskara Chmioły. Świadectwo zachowuje autorskie określenie „performacje”. Samo miejsce i tytuł nie potwierdzają udziału w oficjalnym programie festiwalu filmowego ani powstania ukończonego filmu.
Szczęście to performance Oskara Chmioły wykonany w Monaco Monte Carlo w 2007 roku. W dostępnej pozycji CV zachowano tytuł, miasto i rok. Nie ustalono dokładnego miejsca, dnia ani przebiegu działania.
Spektakl jest performance’em Oskara Chmioły odnotowanym w Wenecji w 2007 roku. Dostępna informacja biograficzna nie określa instytucji, programu ani szczegółowego przebiegu. W szczególności samo miasto nie jest dowodem udziału w Biennale Sztuki.
Człowiek czyli czas to indywidualna wystawa w bursie Szkół Artystycznych w Lublinie, wskazana w aktualnej liście autora pod rokiem 2007. Obejmowała rzeźby i pierwszy performance nazwany Miłość. Zachowany wcześniejszy wpis podaje listopad 2006 roku; rozbieżność jest częścią dokumentacji historii pracy.
Len II jest zachowanym w portfolio Oskara Chmioły zapisem działania kolektywnego w Forcie Sokolnickiego w Warszawie. Wpis wskazuje Jadwigę Kiciak jako kuratorkę i wymienia współuczestników: Alastaira MacLennana, Przemysława Kwieka, Paulinę Kempisty, Karolinę Kubik oraz Pawła Korbusa. Obejmuje jedenaście fotografii, które stanowią główną dokumentację tej pozycji.
Ogień w głowie jest zamieszczonym w portfolio Chmioły spektaklem/performance’em inspirowanym dramatem Mariusa von Mayenburga. Krótka notatka wskazuje współpracę z Adrianną Janowską, absolwentką Wydziału Aktorskiego Łódzkiej Szkoły Filmowej, i zawiera osadzone nagranie. Archiwum zachowuje zarówno autorskie określenie formy, jak i odsyłacz do filmu.
Inty wymiar jest samodzielną pozycją zamieszczoną w autorskim blogu Oskara Chmioły i oznaczoną jako wideo. Zachowany wpis zawiera odtwarzacz YouTube, bez rozbudowanej relacji tekstowej. Karta przywraca temu materiałowi własny adres w katalogu i powiązanie z filmową częścią dorobku, zachowując oryginalny tytuł oraz źródło.
Podwyższenie Krzyża jest samodzielną pozycją zamieszczoną w autorskim blogu Oskara Chmioły i oznaczoną jako zapis wideo. Zachowany wpis zawiera odtwarzacz YouTube, bez rozbudowanej relacji tekstowej. Karta przywraca temu materiałowi własny adres w katalogu i powiązanie z filmową częścią dorobku, zachowując oryginalny tytuł oraz źródło.
Irydium jest samodzielną pozycją zamieszczoną w autorskim blogu Oskara Chmioły i oznaczoną jako film. Zachowany wpis zawiera odtwarzacz YouTube, bez rozbudowanej relacji tekstowej. Karta przywraca temu materiałowi własny adres w katalogu i powiązanie z filmową częścią dorobku, zachowując oryginalny tytuł oraz źródło.
Ten-is jest samodzielną pozycją zamieszczoną w autorskim blogu Oskara Chmioły i oznaczoną jako wideo-performance. Zachowany wpis zawiera odtwarzacz YouTube, bez rozbudowanej relacji tekstowej. Karta przywraca temu materiałowi własny adres w katalogu i powiązanie z filmową częścią dorobku, zachowując oryginalny tytuł oraz źródło.
Maluj wiosnę jest działaniem malarskim zachowanym w archiwum Wyspy jako krótka poetycka relacja i cztery fotografie. Wpis z 21 marca 2010 roku wiąże użycie farb z doświadczeniem wiosennego otoczenia: gleby, zapachu, ciepła i wiatru. Nie podaje odrębnej daty wykonania, miejsca ani pełnego składu twórców.
Film udostępniony przez artystę jako praca dyplomowa. W karcie można obejrzeć zachowane nagranie i oba źródłowe wpisy. Data produkcji pozostaje nieustalona.
Eksperyment społeczny w formie gry, przeprowadzony w Książnicy Pomorskiej. Uczestnicy mogli podjąć próbę poszukiwania prawdy albo pozostać obserwatorami.
Wspólne tworzenie obrazu przy muzyce, z udziałem osób w spektrum autyzmu i ich rodzin. Publiczność uzupełniała obraz piktogramami AAC, tworząc metaforę miłości jako więzi.
Multimedialny dialog obrazu Oskara Chmioły i dźwięku Valeriiego Burianenki. Instalacja i projekcja na sklepieniu muzeum spotykają się z brzmieniem klarnetu oraz saksofonu altowego.
2017 — kontekst cyklu; brak dokładnej daty w przypisanym fragmencie · Muzeum Narodowe, Wały Chrobrego 3, Szczecin
Kolektywny performance o strachu, fascynacji i niepoznawalności śmierci. Cztery indywidualne działania spotykają się we wspólnej przestrzeni wokół starego pianina.
Wystąpienie o tożsamości podczas wieczoru kuratorowanego przez Oskara Chmiołę. Osobne prace zaprezentowali także Bożena Galant, Kamil Malecki i Tomasz Kubik.
Trzy części — Odliczanie, Sprawiedliwość i Etykanie — łączą odniesienia do Grudnia 1970 z pytaniem o sprawiedliwość. Do udziału zaproszono publiczność, wykorzystując także piktogramy AAC.
Z rutynowej czynności rozwieszania prania powstaje pytanie o sens i wolność. Budowana przy widzach instalacja z mebli i codziennych przedmiotów staje się metaforą ludzkiego wnętrza.
Performatywne zwiedzanie gotyku ceglanego w Stargardzie: 16 krótkich działań tworzyło jedno wystąpienie cyklu. Trasa prowadziła od pomnika Jana Pawła II do wieży ciśnień.
Pierwsze wystąpienie cyklu, poświęcone poznawaniu siebie poprzez gest i obraz. Opis obejmuje także zapowiedź otwartego spotkania Antropotropia według idei STP.
