Oskar Chmioła / Realizacje
Kim jestem?
Poniżej znajdują się pełne przypisane fragmenty źródeł, ze zdjęciami, filmami, linkami i podpisami. Każdy fragment prowadzi również do całego dokumentu. Przekłady są robocze; niepotwierdzone dane pozostają nieuzupełnione.
Kategorie nawigacyjne oparte na wskazanych źródłach; nie oznaczają przypisania do ruchu artystycznego. Medium, technika i rola wymagają osobnego opisu.
Cykl: Realność · Wystąpienie 1 z 9
Pierwsze wystąpienie cyklu, poświęcone poznawaniu siebie poprzez gest i obraz. Opis obejmuje także zapowiedź otwartego spotkania Antropotropia według idei STP.
Opis redakcyjny na podstawie zachowanego źródła
- Data
- Miejsce
- Teatr KANA
Uczestnicy i role
- Oskar Chmioła — performans
Pełne teksty i dokumentacja
Podpisy i informacje o autorstwie zachowano w ich kontekście źródłowym. Dokumentacja wystawy zbiorowej nie jest automatycznie dokumentacją wyłącznie prac Oskara Chmioły.
sztuki wizualne
Oddzielny rekord źródłowy · chmiola.com
Kim jestem?
Pierwszy performance z cyklu Realność Oskara Chmioły Teatr KANA 27.07.2017
Realność to projekt, w którym podnosiłem klasyczne pytania filozofii za pomocą środków plastycznych. Użyłem do tego sztuki konceptualnej, nowych mediów i performance.
Pierwsze pytanie brzmi: Kim jestem? Pytanie to można rozumieć zarówno ogólnie (kim jest człowiek?) jak i personalnie (kim jest Oskar Chmioła?). Balansując na granicach siebie, spróbuję zainspirować do dalszego dialogu.
Najpierw opowiedziałem historię: „jak się tu znalazłem” mówiąc kim jestem bez mówienia. Przedstawiłem antropologię spotkania z samym sobą, szukając znaków, którymi poznawałem siebie. Bez zwrotów, których codziennie używam stworzyłem sacrum, w nim widzów prosiłem by zechcieli po przebywać.
W połowie (godz. 20.45) miała zacząć się otwarta dyskusja przy pomocy języka plastyki o roboczym tytule Antropotropia. Miało to być spoTkanie STP (Space Time Performance* przyp. aut.). Tu każdy miał móc się wypowiedzieć: słowami, dźwiękami, ruchami, obrazami, klimatami, zapachami lub smakami, albo co tam kto z kim nawet jest w stanie przedstawić i czym chciałby się jeśli zechce podzielić z uczestnikami.
___________________
*Zgodnie z ideą STP (https://www.facebook.com/spacetimeperformance/) każdy uczestnik jest traktowany jako bezstronny widz dopóki spełnia rolę widza. Jeśli jednak uczestnik wykona inną intencję, staje się performerem. Podczas spoTkań STP sztuka dotyka nas swoją bezpośredniością a dialektyka staje się wielowymiarowa jak dzień. Tym samym nie rzadko można zostać zaskoczonym jak bliska i wzbogacająca może być sztuka gdy pozostaje w dialogu z naszą subiektywnością. Wielość języków, którymi można mówić i nadal być zrozumiałym jest tu taka, że zawsze warto otworzyć strumień świadomości w akcie wspólnego tkania. STP może być też rozumiana jako odwrotność teatru: brak jednego scenariusza, intersubiektywizm, widz jest aktorem grającym rolę widza więc aktorem jest ten kto odgrywa rolę, tymczasem tutaj każdy ma swoją walizkę itp.
Stan opracowania
Ujednolicenie dat, technik i ról oraz porównanie z aktualnymi źródłami pozostaje do weryfikacji.